The Hound of the Baskervilles yw pumed prosiect dylunio Kevin Jenkins ar gyfer Theatr Torch, ar ôl dylunio Private Lives, Beauty and the Beast, Jack and the Beanstalk a Rapunzel yn flaenorol. Mae wedi dylunio nifer o gynyrchiadau i Syr Alan Ayckbourn yn Theatr Stephen Joseph ac mae’n dychwelyd i Theatr Torch unwaith eto eleni, wrth i anhrefn, cliwiau ac anturiaethau cyffrous gydgyfarfod yn yr addasiad hynod ddoniol a chyflym hwn gan John Canny a Stephen Nicolson – ni fydd y rhosydd byth, byth yr un fath!

Siaradodd Anwen â Kevin i gael gwybod rhagor ac i weld sut mae'r cynlluniau'n datblygu...

Dywedwch wrthym sut rydych chi wedi mynd ati i ddylunio'r llwyfan a'r gwisgoedd ar gyfer The Hound of the Baskervilles.

Y man cychwyn, yn y bôn, oedd naws yr addasiad hwn ynghyd â chymeriadau eiconig. Mae hefyd yn gyflym, yn chwareus ac yn ddoniol iawn, felly mae angen i'r dyluniad allu newid lleoliad ac awyrgylch yn gyflym iawn heb arafu'r weithred.

Felly, mae'r set a'r gwisgoedd wedi datblygu gyda'i gilydd. Mae byd sy'n amlwg yn un Fictoraidd yn sail i'r cyfan, ond nid ydym yn rhy gaeth i realaeth hanesyddol. Rhaid i bopeth wasanaethu'r comedi, yr adrodd stori ac, yn enwedig, cyflymder y darn.

A yw wedi bod yn her?

Ydy, ond mewn ffordd dda! Mae nifer anhygoel o leoliadau, cymeriadau ac, o ganlyniad, newidiadau gwisg wedi'u pacio i'r sioe; felly, yr her fu dod o hyd i iaith weledol syml sy'n gallu cynnwys hyn oll.

Dydych chi ddim am i'r gynulleidfa eistedd yno yn disgwyl i'r golygfeydd newid. Yn ddelfrydol, mae'r trawsnewidiadau'n rhan o'r hwyl; felly, mae llawer o'r broses ddylunio wedi ymwneud â dod o hyd i ddatrysiadau theatrig ac economaidd, yn hytrach na cheisio ail-greu pob lleoliad yn llythrennol.

Ydych chi'n ffan o Sherlock Holmes, ac os felly, a yw hynny wedi helpu gydag elfen ddylunio'r cynhyrchiad?

Dydw i ddim yn arbennig o hoff o Sherlock Holmes, mewn gwirionedd – peth efallai ofnadwy i'w gyfaddef wrth ddylunio The Hound of the Baskervilles!

Mewn rhai ffyrdd, er hynny, rwy'n credu bod hynny wedi bod yn eithaf defnyddiol. Yn amlwg, rwy'n gyfarwydd â'r iaith weledol rydyn ni'n ei chysylltu â Holmes, ond nid wyf wedi teimlo'n or-amddiffynnol ohoni. Gallaf ystyried beth sydd angen i'r gynulleidfa ei adnabod a beth y gallwn arbrofi ag ef. Yn bendant, nid oes gan y fersiwn hon ddiddordeb mewn trin Sherlock Holmes fel gwrthrych amgueddfa.

Esboniwch ychydig am y dirwedd a'r paentiad o Dartmoor gan George Henry Jenkins a ysbrydolodd y cefndir.

Mae'r rhostir yn hynod bwysig oherwydd ei fod yn rhoi ei awyrgylch i'r stori gyfan. Yn hytrach na cheisio creu tirwedd realistig o Dartmoor ar y llwyfan, roeddwn i eisiau defnyddio cefndir mawr wedi'i baentio. Wrth ymchwilio i baentiadau Fictoraidd o Dartmoor, daeth gwaith George Henry Jenkins i'm sylw. Mae ei baentiadau o gyfnod ychydig yn ddiweddarach, ond roeddwn i wrth fy modd gyda'i ddefnydd o liw, golau ac awyrgylch.

Creais y paentiad a ddefnyddiwyd yn y set fel ymateb i'w waith, gan ei ddefnyddio fel cefndir golygfaol mawr – delwedd awyrgylchol ac ychydig yn fygythiol sy'n sefyll y tu ôl i'r weithred ac yn helpu i sefydlu byd y rhostir.

Heb ddatgelu gormod, mae drws trap, tywod symudol a gwely sy'n hedfan... a allwch chi rannu rhai cyfrinachau'r set gyda ni?

Mae'n debyg na ddylwn i egluro'n union sut mae unrhyw un ohonyn nhw'n gweithio, oherwydd mae hanner y pleser yn deillio o'u gweld nhw'n ymddangos!

Yr hyn y gallaf ei ddweud yw ein bod ni'n croesawu technegau llwyfan traddodiadol yn frwdfrydig. Mae pethau'n ymddangos, yn diflannu, yn symud ac yn hedfan, ac mae llawer o'r hwyl yn dod o adael i'r gynulleidfa weld eu bod nhw'n gwylio theatr, yn hytrach na cheisio cuddio pob tric.

Pa mor bwysig yw rôl lliwiau yn nyluniad y llwyfan, gan fod yr ysbrydoliaeth yn deillio o rostiroedd tonnog a dirgel Dartmoor?

Mae lliw wedi bod yn hynod bwysig. Mae'r dirwedd yn cynnig palet o arlliwiau priddlyd o wyrdd, brown a llwyd, gyda chyffyrddiadau o liw grug. Mae'r lliwiau mwy tawel hynny sy'n nodweddiadol o'r rhostir yn helpu i greu'r awyrgylch ac yn rhoi byd cydlynol i'r cynhyrchiad.

O ran y gwisgoedd, dywedwch wrthym sut rydych chi wedi cael eich ysbrydoli, ac a allwn ni ddisgwyl i Sherlock Holmes adlewyrchu'r Sherlock Holmes rydym i gyd yn gyfarwydd ag ef?

Mae digon o arwyddion cyfarwydd yn bendant i sicrhau bod y gynulleidfa'n adnabod Holmes a'r byd Fictoraidd y mae'n byw ynddo ar unwaith.

Gan fod yr actorion yn chwarae nifer o gymeriadau, mae'n rhaid i'r gwisgoedd gyfleu llawer o'r stori yn gyflym iawn hefyd. Weithiau, mae angen i het, cot neu un manylyn amlwg ddweud wrth y gynulleidfa pwy yw rhywun bron ar unwaith.

Felly, mae Holmes yn amlwg yn Holmes, ond mae'n perthyn yn benodol i'r cynhyrchiad hwn yn hytrach na bod yn ddynwarediad o Sherlock rhywun arall.

Gyda chymaint o newidiadau gwisg, sut rydych chi'n dechrau prosiect fel hwn?!

Gyda thaenlen fawr iawn!

Rydych chi'n dechrau drwy fapio popeth yn llwyr: pwy sy'n chwarae pwy, pryd maen nhw'n dod i'r llwyfan a phryd maen nhw'n gadael, faint o amser sydd ganddyn nhw i newid dillad, a pha wisgoedd all rannu elfennau. Yna, rydych chi'n dechrau gweithio yn ôl o'r newidiadau sy'n amhosib eu cyflawni.

Does dim pwynt dylunio gwisg gymhleth os oes gan actor ddeuddeg eiliad i'w thynnu hi oddi arno a throi'n rhywun arall. Weithiau, mae angen creu gwisg sy'n gallu trawsnewid yn hynod gyflym, ac weithiau gall cyflymder neu amlygrwydd y trawsnewid hwnnw hyd yn oed ddod yn rhan o'r comedi.

Mae'n dipyn o bos, ond dyna hefyd un o'r pethau mwyaf pleserus am ddylunio sioe fel hon.

Gellir gweld The Hound of the Baskervilles ar lwyfan Theatr Torch o ddydd Mercher 7 Hydref i ddydd Sadwrn 17 Hydref gyda pherfformiad wedi Iaith Arwyddion Prydain ddydd Mawrth 13 Hydref. Tocynnau o £18. Ffoniwch y Swyddfa Docynnau ar 01646 695267 neu ewch i torchtheatre.co.uk.