Sioe adrodd straeon yw We’re Not Getting A Dog (A Story Largely Not About Dogs) a ysgrifennwyd a pherfformiwyd gan y perfformiwr Sam Freeman. Bydd Sam yn dod i Theatr Torch ddydd Sadwrn 14 Chwefror gyda'i sioe un dyn.

Sgwrsiodd Anwen o’r Tîm Marchnata ag ef i gael gwybod rhagor.

Disgrifir We’re Not Getting a Dog fel perfformiad adrodd straeon gyda chyfeiriadau lleiaf at gŵn — beth ysbrydolodd y teitl hwnnw a sut mae'n adlewyrchu calon y sioe?
Rydw i wedi tueddu i ysgrifennu'r sioeau diwethaf yma sy'n hyfryd, yn felys, ac yn aml yn ddoniol, ond wedi rhoi teitlau iddyn nhw sy'n adlewyrchu hynny. Mae'n ymddangos nad yw teitlau sioeau mympwyol yn boblogaidd, felly rydw i wedi dewis rhywbeth sydd ychydig yn fwy, wel, ronseal, yn gwneud yn union yr hyn mae'n ei ddweud ar y tun… Neu a ydyw… Mae'n ymgais amlwg i fod yn fwy masnachol, sy'n chwalu o fewn y 3 munud cyntaf o'r sioe.

Beth oedd y wreichionen neu'r syniad cychwynnol a wnaeth dy arwain di i ysgrifennu'r darn hwn?

Symudais dŷ ac roeddwn i am ysgrifennu rhywbeth am greu cartref mewn lle newydd, ond hefyd am y bobl sydd eisoes yn byw yno. Dw i'n meddwl ein bod ni'n tueddu i wybod ychydig iawn am y rhai sy'n byw yn agos iawn atom ni, sy'n ddiddorol iawn. Bod wedi'n hamgylchynu gan bobl ond hefyd fod yn gymharol unig.

Sut esblygodd strwythur y sioe yn ystod ymarferion — ai'r un stori oedd hi bob amser neu a drawsnewidiodd wrth i ti ei datblygu?

Rwy'n tueddu i ysgrifennu llinynnau lluosog o'r stori ar wahân ac yna eu dwyn at ei gilydd. Mae ymarferion ar gyfer y sioe yn ymwneud â chwtogi. O'r ymarfer cyntaf i'r sioe gyntaf, torrais tua 2,000 o eiriau. Yna ar ôl y sioe gyntaf, torrais tua 700 yn rhagor. Mae'n ymwneud â mireinio.

Mae theatr adrodd straeon angen llais cryf — sut wnes di lunio rhythm a llais yr adroddwr canolog?

Wel, y prif adroddwr yw fi, neu yn hytrach fersiwn ohonof innau. Rwy'n tueddu i ysgrifennu i gryfderau fy llais - rwy'n gwybod ble bydd y pwyslais yn glanio a ble mae angen i mi oedi a dod o hyd i adegau i bwysleisi Mae'n un chwilfrydig - byddwn yn chwilfrydig gweld rhywun arall yn ei pherfformio.

Mae'r sioe yn cynnwys eiliadau bob dydd fel ysgrifennu llythyrau a golchi dillad â jet - beth sy'n dy ddenu at y cyffredin yn dy straeon?

Dw i'n hoffi pethau sydd â chyffredinolrwydd - dyna sy'n gwneud i gomedi arsylwadol weithio, rydyn ni i gyd yn adnabod rhywbeth ac yn cysylltu drosto. Dyna bwrpas theatr a chomedi, creu cysylltiad mewn ystafell yn llawn dieithriaid.

Themâu ac Ystyr

Pa themâu sydd fwyaf diddorol i ti eu harchwilio yn y darn hwn — cysylltiad, cymdogaethau, unigedd, neu rywbeth arall?

Dw i'n meddwl cariad. Mae fy holl sioeau yn ymwneud â chariad yn ddwfn y galon - boed hynny'n fomentiau rhamantus o wallgofrwydd, neu'r fomentiau tyner o gariad a geir mewn colled. Hefyd, cariad yw'r hyn sy'n ein gyrru ni i gyd. Hynny a choffi.

Sut wyt ti’n gobeithio y bydd cynulleidfaoedd yn uniaethu â'r rhyngweithiadau rhwng cymdogion a gyflwynir yn y sioe?

Dw i'n meddwl (ac yn gobeithio) y byddan nhw'n ei chael hi'n berthnasol. Ar bob stryd dw i wedi byw yno mae'r cymdogion dirgel, y cymdogion sy'n llyfrau agored, a'r bobl sy'n awyddus i fenthyg offer i chi ar gyfer gwneud eich hun. Mae profiad bywyd tebyg hefyd - o gariad, colled, llawenydd a thristwch - ar bob stryd.

Mae'r sioe yn cyfuno hiwmor ag eiliadau tawelach — sut wyt ti'n cydbwyso ysgafnder â dyfnder emosiynol?

I mi maen nhw'n gweithredu fel golau a thywyllwch - maen nhw'n creu lliw yn y stori. Gwelais fardd yn ddiweddar (ac rwy'n casáu barddoniaeth) a lwyddodd i'w wneud yn dda. Fe wnaeth greu'r foment hon o ddyfnder emosiynol ac yna ei chydbwyso â jôc fedrus - mae pob un yn gwella'r llall.

A oedd yna foment neu ddelwedd benodol a ddaeth yn drosiad ar gyfer y darn cyfan?

Y ddelwedd, dw i'n meddwl, yw rhosod. Mae rhywbeth am natur o'n cwmpas ac yn tyfu gyda ni. Y syniad y gellir plannu rhosyn ond ei fwynhau gan bobl eraill am flynyddoedd a blynyddoedd.

Beth wyt ti’n gobeithio y bydd cynulleidfaoedd yn gadael yn meddwl amdano ar ôl i'r perfformiad ddod i ben?
Byddwn i'n gobeithio eu bod nhw am siarad â'u cymdogion a'u bod nhw hefyd yn meddwl “Rhaid i mi ddweud wrth fy ffrindiau am weld y sioe.”